Բարև՛։ Ես Դրամագետն եմ։ Այսօր դու քո փողի կառավարիչն ես։ Միասին կկազմենք շաբաթվա բյուջե, որ փողը հերիքի և մի բան էլ մնա։
Պատրա՞ստ ես։ Սեղմիր → կամ ներքևի կոճակը, և սկսենք։
Պատկերացնենք, որ փողը ջուր է։
Վերևի ծորակն եկամուտն է։ Օրինակ՝ գրպանի փողը, նվերը կամ տնային օգնության վարձատրությունը։
Ներքևի ծորակը ծախսն է։ Ծախսը փողն է, որ գնում է քեզնից։ Օրինակ՝ երբ բուֆետում ուտելիք ես գնում կամ տետր ես առնում։
Սեղմիր կոճակներից մեկը և տես, թե ինչ կլինի ջրի հետ։
Եկամուտը գալիս է, ծախսը գնում է։ Կարևոր է, որ ավելի շատ չգնա, քան գալիս է։
Մեծերի մոտ էլ է այդպես՝ աշխատավարձը գալիս է, իսկ ապրանքների ու վարձերի համար փողը գնում է։
Հարցրու՝ ի՞նչ կլինի ջրի հետ, եթե ավելի շատ գնա, քան գալիս է։ Նշիր, որ փողի հետ էլ նույնն է․ եկամտից ավելի չես կարող ծախսել։
Պլանավորել նշանակում է նախապես որոշել՝ ինչ ես անելու։
Բյուջեն օգնում է պլանավորել՝ որքան է գալիս և որքան է գնում։
Պատկերացրու, որ այս շաբաթ քո եկամուտը 2,000 դրամ է։ Քաշիր քարտը կշեռքի վրա կամ սեղմիր քարտի վրա։ Նորից սեղմիր՝ հետ հանելու համար։
Եկամուտ՝ 2,000 դրամ
Ծախս՝ 0 դրամ
Մնում է՝ 2,000 դրամ
Ծախսն եկամտից քիչ է, և փող է մնում։
Հարցրու՝ ո՞ր քարտերն են կարիքներ, և ո՞րն էր առաջինը, որ հանեց։ Նշիր, որ մեծերն էլ են այսպես բյուջե կազմում․ նախ՝ կարիքները, հետո՝ մնացածը։ Նշիր, որ այստեղ գները խաղային են․ խանութում դրանք կարող են այլ լինել։
Մեծերն իրենց աշխատավարձը բաժանում են մասերի՝ ապրանքների, վարձերի և ավելի ուշի համար։ Երեխաների համար էլ կա նման կանոն՝ երեք տուփ։
Բաժանիր 1,000 դրամը՝ ծախսելու, խնայելու և կիսվելու համար։ Քաշիր մետաղադրամը տուփի մեջ կամ սեղմիր + տուփի տակ։
Դեռ բաժանված չէ՝ 1,000 դրամ
Հարցրու՝ ինչո՞ւ հենց այդպես բաժանեց։ Պատմիր մի դեպք, երբ փողով օգնել ես մեկին կամ նվեր ես արել։
Այս խաղում Նարեի շաբաթվա եկամուտը 2,000 դրամ է։
Երկու տարբերակում էլ եկամուտը նույնն է՝ շաբաթը 2,000 դրամ։
Ամեն շաբաթ ծախսում ես ամբողջ 2,000 դրամը։
Ամեն շաբաթ ծախսում ես 1,700 դրամ։ Մեկ պաղպաղակ պակաս ես գնում, և 300 դրամ մնում է։
Երեք շաբաթ է անցնում։ Երրորդ շաբաթում հանկարծ 500 դրամ պետք կլինի։
Ընտրիր այն, ինչ առաջինը մտքովդ անցավ։ Պատասխանը կիմանաս երրորդ շաբաթում։
Մնում է՝ 0 դրամ
Մնում է՝ 0 դրամ
Պակասում է 500 դրամ։ Կա՛մ ալբոմ չես ունենա, կա՛մ էլ փողը պետք է վերցնես խնայատուփից։
Մնացած 900 դրամից վճարեցիր ալբոմի 500 դրամը։ Դեռ մնում է 400 դրամ։
Հարցրու՝ ինչո՞ւ երկրորդ տարբերակով փող գտնվեց։ Պատմիր մի անսպասելի ծախսի մասին, որ քեզ հետ է պատահել, օրինակ՝ կոտրված իր, որ պետք էր փոխել։
Այն, ինչ մնում է ծախսելուց հետո, կոչվում է մնացորդ։ Երկրորդ տարբերակում ամեն շաբաթ 300 դրամ մնացորդ կար, և դրա շնորհիվ ալբոմի համար փող գտնվեց։
Երբ հանկարծ փող է պետք, մնացորդն արդեն կա։ Պետք չէ դիպչել խնայատուփին։
Եթե շաբաթվա վերջում մնացորդ կա, ուրեմն ծախսն եկամտից շատ չի եղել։ Դու լավ ես պլանավորել։
Եթե շաբաթն անցավ առանց անսպասելի ծախսի, մնացորդը կարող ես դնել խնայատուփի մեջ։ Այդպես նպատակին կմոտենաս։
Հարցրու՝ ինչի՞ համար կօգտագործեր իր մնացորդը։ Նշիր, որ մնացորդը ծախսելու արգելք չէ․ այն օգնում է, երբ հանկարծ փող է պետք։
Այս թերթիկը կարող ես տպել կամ նկարել տետրումդ։
Գումարները գրիր հարյուրներով, օրինակ՝ 100 կամ 200 դրամ։ Եկամտի և ծախսերի ընդհանուր գումարը 1,000 դրամից քիչ պահիր։ Ծախսերի ընդհանուր գումարն եկամտից շատ մի գրիր։
| Որտեղի՞ց | Քանի՞ դրամ |
|---|---|
Ընդամենը՝ դրամ
| Ինչի՞ համար | Կարիք թե՞ ցանկություն | Քանի՞ դրամ |
|---|---|---|
Ընդամենը՝ դրամ
Եկամտից հանիր ծախսը։
Մնացորդ՝ դրամ
Թերթիկը լրացրու երեխայի հետ մեկ շաբաթ։ Շաբաթվա վերջում հարցրու՝ մնացորդ մնա՞ց, և ի՞նչ կանի դրա հետ։