Բարև՛։ Ես Դրամագետն եմ։ Այսօր միասին կուսումնասիրենք, թե ինչ է փողը և որտեղից է այն հայտնվել։
Պատրա՞ստ ես։ Սեղմիր → կամ ներքևի կոճակը, և սկսենք։
Ո՛չ մետաղադրամ կա, ո՛չ էլ թղթադրամ։ Իսկ խանութում քո սիրած պաղպաղակն է՝ սառը և շատ համեղ։
Ընտրիր այն, ինչ առաջինը մտքովդ անցավ։ Այստեղ սխալ պատասխան չկա։
Երբ երեխան ընտրի, հարցրու․ «Իսկ վաճառողին քո խնձորը պե՞տք է»։ Այս հարցից է սկսվում դասի գլխավոր միտքը։
Դու ունես հավ, բայց քեզ կոշիկ է պետք։ Փող դեռ չեն հնարել, ուստի կարող ես միայն փոխանակել մեկ ապրանքը մյուսով։
Ո՞ւմ մոտ գնանք նախ։ Սեղմիր նրան, ում հետ ուզում ես փոխանակվել։
Փոխանակումը հաջողվում է միայն այն ժամանակ, երբ երկուսիդ էլ պետք է հենց այն, ինչ մյուսն ունի։ Իսկ այդպես շատ հազվադեպ է լինում։
Հիշո՞ւմ ես՝ կոշիկը ստանալու համար երեք փոխանակում արեցիր։
Փողն այն է, ինչ բոլորն ընդունում են։ Վաճառում ես հավը, ստանում ես փող և այդ փողով գնում ես կոշիկը։ Մեկ քայլ՝ երեքի փոխարեն։ Շատ ավելի հարմար է։
Պատմիր, թե մանկության տարիներին ինչ էիր փոխանակում ընկերներիդ հետ՝ նամականիշներ, խաղալիքներ, նկարներ։ Երեխաները փոխանակումը լավ գիտեն իրենց խաղերից, և քո պատմությունը կօգնի կապել այն դասի հետ։
Փողով հեշտ է իմանալ, թե որքան արժե ամեն բան։
Փողը կարելի է երկար պահել, իսկ հավին ամեն օր կեր է պետք։
Փողը կարելի է բաժանել մանր մասերի։ Իսկ կես կոշիկն ո՞ւմ է պետք։
Հայաստանի փողը կոչվում է դրամ։
Սեղմիր ցանկացած մետաղադրամի կամ թղթադրամի վրա և տես, թե ինչ կպատմի այն։
Հայաստանում կա 6 տեսակի մետաղադրամ և 7 տեսակի թղթադրամ։
Սեղմիր մետաղադրամների վրա և լցրու սկուտեղը։
Ամեն մետաղադրամից կարող ես վերցնել քանի հատ ուզես։ Ավելորդը հանելու համար սեղմիր դրա վրա սկուտեղում։
Հետո երեխայի հետ նույնը խաղա իսկական մետաղադրամներով՝ սեղանի վրա։ Այս տարիքում ձեռքով հաշվածը շատ ավելի լավ է մնում հիշողության մեջ, քան էկրանին սեղմածը։
Գինն ասում է, թե որքան արժե իրը։ Այդպես հեշտ է համեմատել, թե որն է թանկ, որը՝ էժան։
Տալիս ես փողը և ստանում այն, ինչ քեզ պետք է։ Փողը բոլորն են ընդունում։
Փողը կարող է համբերատար սպասել, մինչև որոշես ծախսել։ Իսկ հավն այդքան համբերատար չէ։
Հենց այս երրորդ գործից է սկսվում խնայելը։ Դրա մասին դեռ շատ կխոսենք հաջորդ դասերին։
Շատ վաղուց մարդիկ իսկապես վճարում էին խնձորով, ցորենով և նույնիսկ կենդանիներով։ Բայց դա հեշտ չէր՝ պետք էր գտնել մեկին, ով ուզում է հենց քո ունեցածը։ Դրա համար էլ մարդիկ ստեղծեցին փողը՝ մի բան, որը բոլորն ընդունում են։